Why does my heart feel so sad?

Art by ohgigue

(Why) this beautiful city is so ugly, dull, repetitive (?)

(Why) that mad city is now magnificent, special, almost unique (?)

Read more


Δώρο Γενεθλίων

Hands of the Puppeteer της Sara Riches

Η μέρα ήταν αποπνικτικά ζεστή. Η νεαρή κοπέλα κάθισε στο παγκάκι απέναντι από την κεντρική τσουλήθρα της παιδικής χαράς και άφησε τον μεγάλο σάκο δίπλα στα πόδια της. Ο μαύρος της σκύλος ανέβηκε κι αυτός στο παγκάκι και ακούμπησε το κεφάλι του στα πόδια της. Μια ηλικιωμένη κυρία πέρασε και κοίταξε τον σκύλο με απέχθεια.

– Τα παγκάκια είναι για τους ανθρώπους, μουρμούρισε κοιτώντας την κοπέλα, όχι για τα σκυλιά.

– Η ζωή είναι για τους νέους, όχι για σταφιδιασμένες γριές, της αντιγύρισε το κορίτσι πικρόχολα.

Read more

Forget It All

Color Illustrations Project by Zkhar Krylov

Do you remember the days when your breath was short,

yet your tears were plenty?

Do you remember the mornings when the faces around you were melting?

Do you remember the evenings when the colors of the paintings were fading? Read more

Ξέχασε Τα Όλα

Color Illustrations Project του Zkhar Krylov

Θυμάσαι τις μέρες που η ανάσα σου δεν έφτανε,

μα τα δάκρυα περίσσευαν;

Θυμάσαι τα πρωινά που τα πρόσωπα τριγύρω σου έλιωναν;

Θυμάσαι τα βράδια που τα χρώματα από τα κάδρα ξέβαφαν; Read more

The Princess With The Sad Eyes

Unknown artist

The prince with the blonde hair and the blue eyes threw for one more time the rope into the window of the high tower. The hook, that was tied in the end of the rope, got finally stuck on the inside part of the stone wall. He pulled the rope to make sure it was safe and then started climbing up the wall so skillfully and fast that even a cat would envy him. When he reached the top, he jumped quietly inside. The room, like the rest of the castle, was completely dark so he could only distinguish few things under the light of the full moon. Read more

Η Πριγκίπισσα Με Τα Θλιμμένα Μάτια

Αγνώστου καλλιτέχνη

Ο πρίγκιπας με τα κατάξανθα μαλλιά και τα γαλάζια μάτια πέταξε για ακόμη μια φορά το σκοινί στο παράθυρο του ψηλού πύργου. Ο γάντζος που ήταν δεμένος στην άκρη του επιτέλους πιάστηκε σε μια εγκοπή στο εσωτερικό του πέτρινου τοίχου. Τράβηξε το σχοινί να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές και όταν πλέον ήταν σίγουρος άρχισε να σκαρφαλώνει με τόση επιδεξιότητα και σβελτάδα που θα την ζήλευε ακόμα και ένας κεραμιδόγατος. Όταν έφτασε στην κορυφή, πήδηξε μέσα αθόρυβα. Το δωμάτιο, όπως και ολόκληρο το κάστρο, ήταν βυθισμένο στο σκοτάδι και έτσι μπορούσε να διακρίνει ελάχιστα πράματα υπό το φως της πανσελήνου. Read more

Scattered Thoughts 2 – Soulmates

Heartbeat by  Alen Kopera 

There are words that can stand alone. Words that draw all the power of speech. They don’t need to be in sentences, paragraphs or whole stories, in order for you to feel them or understand them. These are the words that flood you with emotions. Steven King once said that “alone” is the most awful word in the English tongue. Murder doesn’t hold a candle to it and hell is only a poor synonym. I am thinking that the most scary thing about the word “alone” is that it was made to describe something that truly exists.

Read more

Σκόρπιες Σκέψεις 2 – Ψυχές Ταίρια

Heartbeat του  Alen Kopera

Υπάρχουν λέξεις που στέκονται μόνες τους. Λέξεις που τραβάνε όλη τη δύναμη του λόγου πάνω τους. Δεν χρειάζεται καν να μπουν σε προτάσεις, σε παραγράφους, σε ιστορίες ολόκληρες, για να τις νιώσεις ή να τις καταλάβεις. Αυτές είναι οι λέξεις που ξεχειλίζουν από συναισθήματα. Όπως η “μοναξιά”. Ο Στήβεν Κίνγκ είχε πει ότι η λέξη alone, που σημαίνει μόνος, είναι η πιο απαίσια λέξη στην Αγγλική γλώσσα- o “φόνος” (murder) δεν συγκρίνεται με αυτήν ενώ η “κόλαση” (hell) είναι απλά ένα φτωχό συνώνυμο. Σκέφτομαι ότι το πιο τρομακτικό με την λέξη “μοναξιά” είναι ότι δημιουργήθηκε για να περιγράψει κάτι που υπάρχει στην πραγματικότητα.

Read more

One Last Play

   Legolas and Gimli Depart by Turner Mohan.              “We have heard tell that Legolas took Gimli Glòin’s son with him because of their great friendship, greater than any that has been between Elf and Dwarf. If this is true, then it is strange indeed: that a Dwarf should be willing to leave Middle-earth for any love, or that the Eldar should receive him, or that the Lords of the West should permit it. But it is said that Gimli went also out of desire to see again the beauty of Galadriel; and it may be that she, being mighty among the Eldar, obtained this grace for him. More cannot be said of this matter” – The Return of the King, Appendix A, J.R.R. Tolkien

The sun was slowly sinking into the sea, painting the waves orange while the bench at the edge of the cliff was patiently waiting for the arrival of its usual visitors. It was a hot day and a light wind was gently disturbing the leaves of the trees in the forest. It was yet another quite autumn evening, there, between the two kingdoms, far away from the confusion of people and their everyday life, right in the stillness and peacefulness of nature. Read more