fairy
Αγνώστου καλλιτέχνη

Η μικρή νεράιδα πέταξε κουρασμένα και κάθισε στο πέταλο της μαργαρίτας. Τέντωσε χέρια και πόδια, ίσιωσε τα φτερά της και ξεφύσηξε με απογοήτευση. Η ημέρα σήμερα ήταν ηλιόλουστη και μπορούσε τουλάχιστον να απολαύσει τις ζεστές αχτίδες του ηλίου. Έκλεισε τα μάτια της και προσπάθησε να χαλαρώσει. Δεν πέρασαν ούτε πέντε λεπτά όταν η φίλη της προσγειώθηκε με ορμή στο διπλανό πέταλο.

Εεε σιγά, της φώναξε η νεραϊδίτσα, θα με ρίξεις κάτω!

Ε και τι κάνεις έτσι; Λες και δεν ξέρεις να πετάς… απάντησε αμέσως με την τσιριχτή φωνή της η φίλη της.

Μμμ εξυπνάδες, όπως πάντα. Πού ήσουν εσύ όλη μέρα μπορείς να μου πεις; Σε έψαχνα να πάμε μαζί να μαζέψουμε δροσοσταλίδες. Το ξέχασες ότι σήμερα ήταν η σειρά μας; 

Όχι φυσικά. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις δροσοσταλίδες, είπε ξερογλύφοντας και τρίβοντας την κοιλίτσα της.

Όπως είναι γνωστό οι δροσοσταλίδες των ανοιξιάτικων πρωινών είναι το αγαπημένο ρόφημα των νεράιδων. Κάθε άνοιξη μαζεύουν όσο περισσότερες μπορούν και τις φυλάνε στα μικρά δοχεία τους από τσόφλια βελανιδιών. Η γεύση τους είναι ακαταμάχητη όπως υποστηρίζουν οι νεραϊδίτσες καθώς η ανοιξιάτικη υγρασία του πρωινού εμπλουτίζεται από τα αιθέρια αρώματα και τις εξωτικές γεύσεις των φύλλων και των λουλουδιών. Το μυστικό είναι να μαζέψεις τις δροσοσταλίδες την σωστή στιγμή. Ούτε πολύ νωρίς, προτού προλάβει το νερό να απορροφήσει όλα τα στοιχεία από τη χλόη και τα άνθη αλλά ούτε και πολύ αργά, όταν θα έχουν αποκτήσει πια μια πολύ έντονη και βαριά γεύση. Και η νεραϊδίτσα μας μαζί με την φίλη της φημίζονται για την ικανότητα τους να επιλέγουν πάντα τη σωστή στιγμή για αυτή την δουλειά.

Λοιπόν που ήσουν;

-Είχα πάει να πλύνω τα φτερά μου στο ρυάκι κάτω από τον μεγάλο πλάτανο. Δεν το πρόσεξες; Κοίτα πόσο λαμπερά είναι!

Κοίταξε τα φτερά της φίλης της. Ήταν πράγματι πολύ λαμπερά και μπορούσες πλέον να δεις ξεκάθαρα τις απαλές κίτρινες γραμμώσεις τους. Η νεράιδα ύστερα κοίταξε τα δικά της φτερά που ήταν μέσα στη σκόνη και σκέφτηκε ότι θα πρεπε και αυτή να πλύνει τα δικά της σύντομα.

Μα καλά και βρήκες να το κάνεις αυτό σήμερα; Αφού ξέρεις ότι όταν βρέχεις τα φτερά σου πρέπει να περιμένεις κάμποση ώρα για να στεγνώσουν και εμείς σήμερα έπρεπε να πετάξουμε σε τόσα λουλούδια.

fairy2Ναι το ξέρω, αλλά δεν το πρόσεξες; Σήμερα έχει πολύ δυνατό ήλιο, οι δροσοσταλίδες δεν θα είναι καλής ποιότητας, θα είναι ζεστές και πολύ συμπυκνωμένες. Αύριο θα έχει λίγα σύννεφα είπε ο θείος μου που μυρίζει την βροχή. Αύριο είναι καλή μέρα να μαζέψουμε φρέσκες, δροσερές δροσοσταλίδες: δροσεροσταλίδες! είπε παιχνιδιάρικα και γέλασε με το λογοπαίγνιο της.

Πφφφ, καλά, ας είναι, θα πάμε αύριο, απάντησε η νεράιδα βαριεστημένα.

Μα τι έπαθες; Εσύ συνήθως ξεκαρδίζεσαι με τα άνοστα αστεία μου.

Ε να, δεν είμαι πολύ καλά. Και φταις εσύ! την κατηγόρησε.

Εγώ; Γιατί τι έκανα;

Γιατί δεν ήρθες στην ώρα σου και βαρέθηκα να περιμένω και πήγα κάτω στο χωριό των ανθρώπων να παίξω.

Εδώ να πούμε ένα μυστικό που ίσως να το έχετε ακούσει ίσως και όχι. Οι νεράιδες εκτός από χαριτωμένα μικροσκοπικά πλάσματα που ζούνε στα δάση δίπλα από ρυάκια και απολαμβάνουν τη φύση είναι και μεγάλες ανακατωσούρες. Ω ναι! Λατρεύουν να ανακατεύονται στις ζωές των ανθρώπων. Οι άνθρωποι βέβαια δεν μπορούν να τις δουν και για αυτό αποδίδουν τα καμώματα τους στην …τύχη! Την επόμενη φορά που θα βγάλετε τα ακουστικά από την τσάντα σας για να ακούσετε μουσική και θα βρείτε το καλώδιο μπλεγμένο με χίλιους κόμπους ξανασκεφτείτε το προτού πείτε ότι είστε απλά άτυχοι. Και αν κάποια μέρα σκοντάψετε κυριολεκτικά πάνω σε κάποιον που θα αποδειχτεί ο έρωτας της ζωής σας μην βιαστείτε να ευλογήσετε την τύχη σας και όχι ίσως κάποια νεράιδα. Γιατί οι νεράιδες έχουν μια έκτη αίσθηση σε αυτά τα θέματα, τα θέματα του έρωτα. Και η αγαπημένη τους ασχολία μετά την μουσική και τον χορό στο σεληνόφως είναι να φέρνουν ανθρώπους κοντά και να τους κάνουν να ερωτεύονται. Ένα τέτοιο παιχνίδι είχε ξεκινήσει και η μικρή μας νεράιδα πριν από κάμποσο καιρό. Έναν άντρα και μια γυναίκα. Τους είχε φέρει κοντά στο πανηγύρι του χωριού όταν κλώτσησε με όση δύναμη είχε το παγωτό που κρατούσε η γυναίκα στα χέρια και αυτό προσγειώθηκε με εντυπωσιακό τρόπο στο ολοκαίνουριο πουκάμισο του άντρα που “έτυχε” να περνάει από δίπλα της εκείνη την στιγμή. Δεν χρειάστηκε να κάνει τίποτα άλλο και οι δυο τους έγιναν σύντομα ζευγάρι. Τώρα όμως κάτι δεν πήγαινε καλά, κάτι δεν ήταν σωστό.

Και λοιπόν; την παρότρυνε η φίλη της να συνεχίσει. Τι έγινε στο χωριό;

Πήγα να ρίξω μια ματιά στο… πείραμα μου.

Ααα στα πιτσουνάκια! είπε χασκογελώντας. Το πρώτο σου ζευγάρι! Λοιπόν πως πάει; Η γιαγιά μου λέει ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να δοκιμάζουμε ζευγαρώματα, δεν έχουμε αναπτύξει, λέει, πλήρως την έκτη μας αίσθηση. Φυσικά δεν της είπα τίποτα για το πείραμα σου, θα μου έβγαζε τα φτερά από την ρίζα και δεν θα με άφηνε να σε ξαναδώ.

Ναι...απάντησε η νεράιδα απογοητευμένη. Η γιαγιά σου μάλλον έχει δίκιο. Το πείραμα απέτυχε παταγωδώς.

Ωχ όχι! Τι εννοείς; Τι έγινε; Άντε πες μου, μη με κρατάς άλλο σε αγωνία!

Χώρισαν. Και όχι μόνο χώρισαν αλλά αυτός πλέον την μισεί! Και αυτή όλη μέρα κλαίει, είπε έτοιμη να βάλει και αυτή τα κλάματα.

Δεν το πιστεύω! Είσαι σίγουρη; Μα πως έγινε αυτό; Ήταν τόσο αγαπημένοι, δεν έκανε στιγμή ο ένας χωρίς τον άλλον. Ήταν ξεκάθαρο ότι είχαν περάσει από τον έρωτα στην αγάπη, στο τελικό στάδιο ενός ζευγαρώματος. Το πείραμά σου έπρεπε να έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία.

Κι όμως. Ο έρωτας έγινε αγάπη και η αγάπη μετά τελείωσε. Πήγα στο σπίτι της και την είδα από το παράθυρο να κλαίει ακούγοντας τα τραγούδια που της αφιέρωνε πριν λίγες μέρες. Αυτά τα τραγούδια κάποτε την κάνανε να χαμογελάει και αυτή τώρα έκλαιγε. Δεν μπορούσα να το πιστέψω και πέταξα γρήγορα στο σπίτι του να δω τι συμβαίνει. Και ήταν εκεί, με φίλους, περνούσε καλά, σαν να μην συνέβη τίποτα. Έστησα αυτί φυσικά. Και τους άκουσα να μιλάνε για εκείνη… και να γελάνε. Την κορόιδευαν! Πραγματικά απίστευτο! Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Απλά τελείωσε. Κάτι έγινε και του τελείωσε η αγάπη. Η μαμά μου λέει ότι η αγάπη μένει στην καρδιά μας. Ίσως άνοιξε κάποια τρύπα στην καρδιά του και χύθηκε όλη έξω και απλά… τελείωσε. Άδειασε σαν ένα πηγάδι που στερεύει. Αλλά η καρδιά της γυναίκας ξεχειλίζει ακόμα από αυτή, τόση πολλή αγάπη που δεν ξέρει τι να την κάνει. Γιατί να μην μπορούμε να πάρουμε λίγη από αυτήν και να γεμίσουμε πάλι την καρδιά του άντρα; Και μετά απλά να κλείσουμε την τρύπα. Πόσο δύσκολο είναι να κλείσεις μια τρύπα;

Οι δυο νεράιδες απέμειναν καθισμένες στα πέταλα της μαργαρίτας χωρίς να μιλάνε για κάμποση ώρα, βυθισμένες στις σκέψεις της η καθεμία. Μια μέλισσα πέρασε ζουζουνίζοντας από μπροστά τους μα καμία από τις κοπέλες δεν της έδωσε σημασία. Πρέπει να καταλάβετε ότι μια τέτοια εξέλιξη ήταν μεγάλο σοκ για τις νεράιδες, ειδικά για τις νεαρές που δεν είχαν τόση εμπειρία με τον κόσμο των ανθρώπων. Δεν κατανοούσαν πλήρως την έννοια του μίσους και ας την χρησιμοποιούσαν στην ομιλία τους. Οι νεράιδες στερούνται ενός χαρακτηριστικού που οι άνθρωποι δυστυχώς έχουν σε αφθονία. Δεν μπορούν να μισήσουν. Είναι αδύνατο για μια νεράιδα να μισήσει το οτιδήποτε. Μπορεί να μην της αρέσει κάτι, να την ενοχλεί ή να την αηδιάζει αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να το μισεί. Ίσως για αυτό το λόγο όταν αγαπάνε, αγαπάνε για πάντα. Και φυσικά ζευγαρώνουν μόνο μια φορά στη ζωή τους και μένουν με το ίδιο ταίρι μέχρι το τέλος των ημερών τους. Τόσο τυχερά πλάσματα οι νεράιδες. Αλλά να που τώρα βρίσκονταν δυο τέτοια πλάσματα θλιμμένα να ταλαιπωρούν το μυαλουδάκι τους και να προσπαθούν να καταλάβουν γιατί η αγάπη στους ανθρώπους τελειώνει.

Δεν τελειώνει, έσπασε τελικά την σιωπή η φίλη της νεραϊδίτσας μας. Μπορεί οι άνθρωποι να μην είναι σαν εμάς αλλά αποκλείεται να είναι τόσο σκληροί στα θέματα της καρδιάς. Δεν γίνεται να ξε-αγαπήσεις κάποιον. Έχω μια θεωρία.

Τι θεωρία; ρώτησε ανυπόμονα η νεράιδα ελπίζοντας η θεωρία της φίλης της να την καθησυχάσει.

Οι άνθρωποι απλά ξεχνάνε!

Ξεχνάνε;

Ναι, ξεχνάνε. Μα είναι πολύ ξεχασιάρηδες και το ξέρεις. Πάντα κάτι αφήνουν πίσω όταν φεύγουν για παράδειγμα από το σπίτι τους και εμείς μετά βρίσκουμε ευκαιρία να παίρνουμε αυτό το κάτι και να το κρύβουμε στα πιο απίθανα μέρη.

Ναι έχεις δίκιο, είπε η νεράιδα και γέλασε καθώς θυμήθηκε κάμποσες τέτοιες πετυχημένες σκανδαλιές της.

Αφού ξεχνάνε πράματα μπορεί να ξεχνάνε και ανθρώπους. Και συναισθήματα. Είναι τόσο αλλόκοτοι ούτως ή άλλως που δεν θα μου φαινόταν περίεργο. Και ξεχνάνε και την αγάπη. Η αγάπη δεν βγαίνει από την καρδιά τους, μένει εκεί, ξεχασμένη, αλλά πάντα εκεί. Και πετάνε πάνω της διάφορα γιατί δεν θέλουν να την βλέπουν, θέλουν να την κρατήσουν ξεχασμένη, ίσως για κάποιο λόγο αυτή η αγάπη που ένιωσαν κάποτε τώρα να τους ενοχλεί.

Και σαν τι πετάνε πάνω της;

Μμμ δεν ξέρω διάφορα. Ότι βρουν, ίσως και λίγο από αυτό το μίσος που μόνο αυτοί ξέρουν τι είναι. Την σκεπάζουν με μίσος και την αφήνουν εκεί από κάτω κρυμμένη.

Μα αυτό δεν είναι καθόλου πιο ευχάριστο. Μάλιστα είναι χειρότερο. Καλύτερα να σου τελειώσει η αγάπη παρά να την καλύψεις με μίσος. Δεν μου αρέσει η θεωρία σου, παραπονέθηκε η μικρή νεράιδα.

Ανόητη άκουσε με, δεν τελείωσα ακόμα! την μάλωσε η φίλη της. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι αλλόκοτοι αλλά που και που είναι και σοφοί. Έχουν ένα γνωμικό που λέει “ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα” ή κάπως έτσι. Άρα θα γιατρεύει και το μίσος.

Μμμ, έκανε με δυσπιστία η νεράιδα.

Αμέ, άκου που σου λέω. Όταν θα περάσει ο καιρός, το μίσος θα ξεθωριάσει. Θα αποσυντεθεί όπως γίνεται με τα φύλλα που γεμίζουν τις αυλές μας τον φθινόπωρο. Γιατί το μίσος αυτό δεν είναι αληθινό, είναι απλά κάτι που χρησιμοποιούν για να ξεχάσουν την παλιά τους αγάπη. Η αγάπη αυτή όμως ήταν αληθινή. Και περιμένει εκεί, σαν ένα μικρό διαμαντάκι, να λάμψει ξανά μετά από καιρό.

Θες να πεις ότι μετά από καιρό η γυναίκα και ο άντρας θα είναι ξανά μαζί; ρώτησε με ελπίδα η νεραϊδίτσα.

Όχι. Ή και ναι, ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά όχι, δεν ήθελα να πω αυτό. Θέλω να πω ότι μετά από καιρό ο άντρας θα θυμηθεί πως τον έκανε να νιώθει αυτή η γυναίκα τότε και ότι η αγάπη τους ήταν αληθινή. Και ακόμα και αν δεν μπόρεσαν να μείνουν μαζί, αυτήν την αγάπη, αυτό το διαμαντάκι, αξίζει να το κρατάει στην καρδιά του, στη θέση που του πρέπει. Και έτσι η αγάπη δεν τελειώνει, κατέληξε εύθυμα.

Μου αρέσει η θεωρία σου, είπε χαμογελώντας η νεράιδα. Μου αρέσει πολύ! Και δεν μου φαίνεται καθόλου απίθανη. Το αντίθετο μάλιστα, όσο την σκέφτομαι τόσο πιο πιθανή μου φαντάζει. Ω και σκέψου πόσο τυχεροί είναι οι άνθρωποι που γνώρισαν πάνω από έναν συντρόφους και τους αγάπησαν όλους, γέμισαν τις καρδιές τους με ένα σωρό διαμαντάκια. Τι καλύτερο από το να έχεις την καρδιά σου γεμάτη με διαμάντια!

Χα χα, είδες τώρα όλα έχουν μια λογική με αυτούς τους ανθρώπους! Για αυτό μην ξαναπείς ότι η αγάπη τελειώνει. Η αγάπη γίνεται διαμάντι!

Ναι, η αγάπη γίνεται διαμάντι, είπε και σηκώθηκε χαρούμενη από το πέταλο.

Με ένα μικρό σάλτο βρέθηκε στον αέρα και πετάρισε μπροστά από την φίλη της.

Έλα, της είπε δίνοντας της το χέρι. Πάμε σπίτι, είμαι σίγουρη ότι οι δικοί μας θα μας ψάχνουν.

Ναι και σίγουρα θα είναι ανήσυχοι. Μακάρι να ανακουφιστούν τόσο που θα μας δουν ώστε να ξεχάσουν το γεγονός ότι δεν μαζέψαμε ούτε μια δροσοσταλίδα.

Τα νεραϊδάκια γέλασαν και πέταξαν προς το μεγάλο δάσος.

Ελπίζω μόνο να σταματήσει να κλαίει σύντομα, είπε η νεράιδα καθώς χανόταν ανάμεσα στα δέντρα μαζί με την φίλη της.

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s