g
Αγνώστου Καλλιτέχνη

– Είμαι λοιπόν ένας πρωτόγονος που δεν καταλαβαίνει την … προοδευτική σας σχέση, το παραδέχομαι, είπε ο άντρας απρόθυμα, απλά και μόνο για να μπορέσει να συνεχίσει την περιήγηση του σε αυτό το αν μη τι άλλο απρόβλεπτο μέλλον. Υπάρχει προφανώς και κάτι ακόμα που δεν μπορώ να καταλάβω. Πολύ πριν μας διακόψει η σύντροφος σου ανέφερες ότι είσαι 50 ετών. Η αλήθεια είναι ότι για τα δεδομένα της εποχής μου δεν φαίνεσαι πάνω από 30, όσο είμαι και εγώ δηλαδή, ενώ η κοπέλα σίγουρα δεν φαίνεται μεγαλύτερη από 18. Φαντάζομαι ότι αυτή η ερώτηση θα σας φανεί επίσης πρωτόγονη αλλά πως γίνεται αυτό;

Η κοπέλα γέλασε.

– Αγάπη μου, θα του εξηγήσεις εσύ; ρώτησε τον σύντροφο της βαριεστημένα καθώς εκείνη απομακρυνόταν.

– Βεβαίως, αποκρίθηκε εκείνος. Όντως είμαι 50 ετών και η σύντροφος μου 41. Η γήρανση του δέρματος αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά τα τελευταία 30 χρόνια χάρη στην ανακάλυψη του υπαίτιου ενζύμου.

– Του μιτοχονδριακού συμπλέγματος ΙΙ, συμπλήρωσε η γυναίκα περήφανα σαν να είχε κάνει η ίδια την ανακάλυψη ενώ καθόταν σε μια γκρι πολυθρόνα που μόλις είχε εμφανιστεί από το πάτωμα.

– Σωστά, συνέχισε ο σύντροφος της. Το μιτοχονδριακό σύμπλεγμα ΙΙ. Η ενίσχυση της δραστηριότητας του συγκεκριμένου ενζύμου με ειδικές κρέμες, χάπια αλλά και θεραπείες ειδικής ακτινοβολίας έχει οδηγήσει όχι μόνο στην διατήρηση του νεανικού δέρματος αλλά και στην αναστροφή της διαδικασίας γήρανσης του.

– Αν θέλετε θα μπορούσα να σας χαρίσω ένα βαζάκι με την … μαγική κρέμα, πετάχτηκε ξανά εκείνη. Φανταστείτε με πόσες νεαρές κοπέλες θα μπορούσατε να πλαγιάσετε πίσω στην εποχή σας αν μοιάζατε ξανά σαν 20 χρονών!

– Όχι ευχαριστώ, απάντησε ο άντρας. Έχω μια υπέροχη σύζυγο η οποία λατρεύει κάθε μου ρυτίδα, δεν θα ήθελα να την απογοητεύσω εξαφανίζοντας τες. 

 Η γυναίκα έσφιξε τους μυς του σαγονιού της χωρίς να πει λέξη και εμφανώς εκνευρισμένη κοίταξε έξω από το μεγάλο παράθυρο.

– Οπότε μένετε νέοι μέχρι τα βαθιά σας γεράματα; έκανε ίσως την πιο αντιφατική ερώτηση που είχε κάνει ποτέ στην ζωή του.

– Ακριβώς, απάντησε ο απόγονος του. Το δέρμα μας διατηρείται νέο μέχρι και την τελευταία μας ημέρα. Άνθρωποι με ζαρωμένο δέρμα και ρυτίδες είναι ένα σπάνιο θέαμα στις μεγάλες πόλεις.

Ο άντρας προσπάθησε να φανταστεί έναν κόσμο χωρίς εμφανισιακά ηλικιωμένους ανθρώπους και προς έκπληξη του δεν του άρεσε αυτή η ιδέα. Δεν το είχε σκεφτεί πραγματικά ποτέ αλλά μόλις εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι η όψη των ηλικιωμένων είναι μια γλυκιά υπενθύμιση της μικρής αλλά συναρπαστικής ζωής μας. Κάθε ρυτίδα στο πρόσωπο ενός ανθρώπου είναι ότι άφησαν πίσω τους οι ανησυχίες, οι χαρές, το κλάμα, ο θυμός, το γέλιο, αποτέλεσμα αμέτρητων συναισθημάτων, κάθε σημάδι είναι μια ιστορία, κάθε χαρακιά μια ανάμνηση. Είναι τα σημάδια του χρόνου αλλά και της ζωής της ίδιας, της ζωής του καθενός μας ξεχωριστά. Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν τις ιστορίες τους χαραγμένες στα πρόσωπα τους δεν υπήρχαν πια. Αυτά τα πρόσωπα δεν είχαν θέση σε μια κοινωνία που δεν δέχεται τίποτα λιγότερο από το τέλειο.

– Μαζί με τα δάση εξαφανίσατε και τους ηλικιωμένους λοιπόν, είπε αστειευόμενος αλλά ταυτόχρονα πικραμένος ο άντρας.

– Ναι, απάντησε η γυναίκα. Τα δάση, τους ηλικιωμένους και τα μωρά.

Ο άντρας ξαφνιάστηκε.

– Τα μωρά;! Συγνώμη μα δεν καταλαβαίνω.

– Τα μωρά. Μα τι δεν καταλαβαίνετε; Καμία γυναίκα που ζει στην ανεπτυγμένη κοινωνία δεν μπαίνει πλέον στη διαδικασία να γεννήσει. Αλίμονο, πολλές δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία που απαιτείται για να μείνεις έγκυος, είπε και γέλασε πικρόχολα.

Ο άντρας συνέχιζε να την κοιτάζει σαν χαμένος.

– Αυτό που θέλει να πει η σύντροφος μου είναι ότι υπάρχουν πλέον πολλά ζευγάρια τα οποία συμφωνούν να κάνουν ένα παιδί μαζί χωρίς καν να υπάρχει κάποιο ουσιαστικό ερωτικό ενδιαφέρον. Συμφωνούν στην κοινή ανατροφή του, ίσως και να συγκατοικούν για οικονομικούς λόγους αλλά μέχρι εκεί. Δεδομένου ότι πλέον απαιτείται μόνο η παροχή του σπέρματος και του ωαρίου και η διευκρίνιση της ακριβής ηλικίας του απογόνου, πολλοί αναζητούν απλά το κατάλληλο ταίρι για την παραγωγή ενός άριστου διαδόχου. 

– Φοβάμαι ότι ίσως θα χρειαστώ λίγες περισσότερες διευκρινίσεις, είπε ο άντρας που άκουγε για ακόμη μια φορά πράματα αδιανόητα.

– Υπάρχουν φυσικά τα ζευγάρια που ενδιαφέρονται ο ένας για τον άλλον και αποφασίζουν κάποια στιγμή να αποκτήσουν ένα παιδί μαζί. Τότε ακολουθούν την συνηθισμένη διαδικασία: παρέχουν το σπέρμα, το ωάριο και συμπληρώνουν αν θέλουν το ερωτηματολόγιο σχετικά με το φύλο, κάποια χαρακτηριστικά τα οποία έχουμε τη δυνατότητα να ελέγξουμε εκ των προτέρων όπως το χρώμα των ματιών και φυσικά την ηλικία. Έτσι μπορούν να αποκτήσουν για παράδειγμα ένα έφηβο 13 χρονών, ξανθό με μπλε μάτια. Έτσι ακριβώς με ζήτησαν οι γονείς μου, είπε ο άντρας και χαμογέλασε. Ωστόσο  για αρκετά χαρακτηριστικά δεν έχουν ακόμα καθοριστεί τα αντίστοιχα γονίδια και ο μόνος τρόπος να τα ελέγξεις είναι η κατάλληλη επιλογή του έτερου δότη γενετικού υλικού.  Πέραν της εξωτερικής εμφάνισης αυτά τα ζευγάρια δίνουν πολλή σημασία και στο δείκτη ευφυίας, ο οποίος επίσης δεν έχει τεθεί υπό έλεγχο ακόμα, οπότε δεν προχωρούν στην σύναψη οποιασδήποτε συμφωνίας προτού επιβεβαιώσουν ότι το ΙQ του υποψήφιου γονέα είναι ικανοποιητικά υψηλό. Οι απόγονοι δημιουργούνται στο εργαστήριο και αναπτύσσονται σε εδικές κάψουλες που αποτελούν πιστή απομίμηση της γυναικείας μήτρας. Όταν το έμβρυο φτάσει στην επιθυμητή ηλικία, το οποίο συμβαίνει πολύ γρήγορα χάρη στην επιτάχυνση της ωρίμανσης των κυττάρων, αποσυνδέεται και παραδίδεται στους γονείς του. Οι κατάλληλες γνώσεις για την κάθε ηλικία φυσικά αποτυπώνονται ήδη στον εγκέφαλο του όσο βρίσκεται στο εργαστήριο.

– Όπως καταλαβαίνεις τα πράματα και σε αυτόν τον τομέα έχουν απλουστευτεί. Η γυναίκα δεν χρειάζεται πια να υποφέρει κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, της γέννας, ούτε καν των πρώτων δύσκολων χρόνων της ανατροφής ενός παιδιού, είπε η γυναίκα και σηκώθηκε από την πολυθρόνα. Εγώ και ο σύντροφος μου περιμένουμε τον πρώτο μας απόγονο την επόμενη εβδομάδα. Ένας νέος 15 χρονών, μελαχρινός με μελί μάτια. Πιστεύω θα είναι υπέροχος και θα ταιριάξει άψογα στην οικογένεια μας.

– Ω Χριστέ μου! αναφώνησε ο άντρας έκπληκτος ξαφνιάζοντας το ζευγάρι. Έχετε χάσει το μυαλό σας; Παραγγέλνετε παιδιά έτσι όπως τα θέλετε, παιδιά που τα γνωρίζετε μονό αφού έχετε σιγουρευτεί ότι είναι αρκετά μεγάλα ώστε να μη σας ενοχλούν με τις ανάγκες τους και χαίρεστε που θα γίνετε γονείς με αυτό τον τρόπο; Δε θα γίνετε γονείς, δεν θα είστε οικογένεια. Θα είστε απλά συγκάτοικοι με έναν έφηβο που προτού περάσουν 5 χρόνια θα φύγει από το σπίτι και θα θέλει να ζήσει μόνος του. Δεν θα υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ σας!

Ο άντρας εμφανώς εκνευρισμένος βημάτιζε νευρικά πάνω κάτω στο δωμάτιο τραβώντας κυριολεκτικά τα μαλλιά του. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν μπορούσε πια να παριστάνει τον αδιάφορο οπισθοδρομικό που δεν καταλαβαίνει την νέα τάξη πραμάτων. Έπρεπε να αντιδράσει, έπρεπε με κάποιο τρόπο να ξυπνήσει αυτούς τους ανθρώπους που στέκονταν εκείνη τη στιγμή μπροστά του.

– Είστε τελείως τρελοί, συνέχισε ακάθεκτος την επίθεση του στο ζευγάρι που είχε μείνει αποσβολωμένο να τον κοιτάει. Καταστρέψατε τα δέντρα, ότι πιο όμορφο και γερό μπορούσε να μας δώσει αυτή η γη, σκοτώσατε τόσο κόσμο σαν να ήταν ενοχλητικές κατσαρίδες και δεν σας νοιάζει καθόλου αρκεί να έχετε εσείς, οι “εκλεκτοί”, αρκετό οξυγόνο για να ζήσετε. Να ζήσετε;! Χα τι ειρωνεία! είπε σηκώνοντας τα χέρια του ψηλά. Τι ζωή είναι αυτή; Μια ζωή που θέλετε να την αποστειρώσετε από τον πόνο και την ασχήμια, από τα προβλήματα και τις ανησυχίες. Δε θέλετε να βλέπετε τον εαυτό σας να γερνάει γιατί φοβάστε ότι δεν θα μείνει τίποτα για τους άλλους να αγαπήσουν όταν θα χάσετε το όμορφο πρόσωπό σας. Δεν θέλετε πια να νιώθετε μια ζωή να μεγαλώνει μέσα σας, αρνείστε το θαύμα της γέννησης, απαρνείστε την πραγματική έννοια της οικογένειας γιατί δεν θέλετε να ταλαιπωρηθείτε με τους μπελάδες της ανατροφής ενός παιδιού. Ο φόβος σας για την φθορά και τον πόνο και η απελπισμένη προσπάθεια σας να τα αποφύγετε σας έχει μετατρέψει στα χειρότερα θηρία. Μα δεν καταλαβαίνετε; αναφώνησε ο άντρας και τους άρπαξε και τους δυο από τους ώμους, ταρακουνώντας τους.

– Δεν καταλαβαίνετε ότι σταματάτε να ζείτε; Ο πόνος και η φθορά είναι μέρος της ζωής. Πως θα εκτιμήσεις τις χαρές αν δεν ζήσεις τις λύπες; Έτσι δεν απλουστεύετε την ζωή, την ισοπεδώνετε. Την κάνετε έναν μεγάλο εύκολο περίπατο. Η ζωή δεν είναι περίπατος. Η ζωή είναι εμπειρίες, καλές και άσχημες. Η ζωή είναι ο κόσμος γύρω σου, οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά, η ζωή είναι γνώση, αγάπη, συμπόνοια και όλα αυτά δεν μπορείς να τα δεις και να τα νιώσεις όταν ζεις … σε μια βιτρίνα. Έχει φτιάξει ο καθένας σας μια βιτρίνα και στέκεστε εκεί μέσα περιμένοντας τους άλλους να περάσουν και να σας θαυμάσουν. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό; τους ρώτησε για ακόμη μια φορά σφίγγοντας τους δυνατά από το μπράτσο.

– Άφησε με! φώναξε τελικά η γυναίκα και τραβήχτηκε. Δεν ξέρεις τι λες. Εσύ είσαι ο τρελός , όχι εμείς. Κοίτα πως είσαι. Κοίτα πως ωρύεσαι δίχως λόγο. Έχεις χάσει τα λογικά σου. Και κοίτα εμάς. Σου φαίνεται ότι έχουμε ανάγκη οτιδήποτε από αυτά που ανέφερες; Ποσώς με ενδιαφέρουν τα ζώα, τα φυτά, η αγάπη και η συμπόνοια. Ναι, θέλω να ζήσω μόνο τις καλές εμπειρίες, να μην πονέσω ποτέ και να μείνω για πάντα νέα, και ναι, δεν θέλω τίποτα άλλο παρά μόνο να με θαυμάζουν. Αυτή τη ζωή διαλέγω και είναι δικιά μου. Δεν μπορείς να μου πεις εσύ πως να την ζήσω.

Η γυναίκα έφυγε από το δωμάτιο εκνευρισμένη κλείνοντας με δύναμη την πόρτα πίσω της. Ο σύντροφος της δεν είχε πει λέξη από όταν ξεκίνησε το παραλήρημα του άντρα. Ο άντρας τώρα είχε πέσει στα γόνατα ενώ κρατούσε το πρόσωπο του μέσα στα δυο του χέρια.

– Δεν υπάρχει καμία ελπίδα, μουρμούρισε.

Ο απόγονος του έσκυψε δίπλα του, ακούμπησε το χέρι του στον ώμο του και του είπε:

– Έλα μαζί μου.

Ο άντρας τον ακολούθησε. Κατέβηκαν στο γκαράζ όπου και επιβιβάστηκαν στο μαύρο τζιπ.

– Που πάμε; ρώτησε.

– Στην ελπίδα σου.

Ο άντρας δεν ήταν σίγουρος πόση ώρα ταξίδευαν αλλά ήταν σίγουρα αρκετή. Στη διάρκεια της διαδρομής παρατηρούσε αχόρταγα τα πάντα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Όλα ήταν άχρωμα και μονότονα, ελάχιστο γρασίδι φύτρωνε στις άκρες του δρόμου ενώ ανά τακτές αποστάσεις οι τεράστιες, άκομψες μηχανές παραγωγής οξυγόνου ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια. Οι άνθρωποι στους δρόμους ήταν όλοι από 10 έως 30 χρονών το πολύ. Δεν μπόρεσε να δει μικρά παιδιά ούτε ηλικιωμένους. Απομακρύνθηκαν από τις κατοικημένες περιοχές και κάποια στιγμή το τζιπ έστριψε αριστερά σε έναν στενό χωματόδρομο. Ο άντρας μπόρεσε να διακρίνει από μακριά έναν ανοιχτό χώρο με ξύλινες καλύβες και πολύχρωμες σκηνές. Όταν έφτασαν αρκετά κοντά ο απόγονος του σταμάτησε το αυτοκίνητο και έσβησε την μηχανή. Ήταν ένας μικρός οικισμός, πρόχειρα στημένος από ανθρώπινα χέρια. Μικρά αδύνατα δέντρα ήταν φυτεμένα περιμετρικά του οικισμού. Οι άνθρωποι ήταν ντυμένοι με πολύχρωμα ρούχα ενώ οι περισσότεροι, άντρες και γυναίκες, είχαν μακριά μαλλιά. Ένα ζευγάρι βγήκε από μια σκηνή. Ήταν αγκαλιασμένοι σφιχτά, ο άντρας έσκυψε και φίλησε την γυναίκα τρυφερά. Δυο παιδιά, γύρω στα 5, έτρεχαν με ένα πάνινο τόπι ενώ ένα κουτάβι τα κυνηγούσε λαχανιασμένο. Από μια καλύβα στα αριστερά τους βγήκε μια γυναίκα με ένα μωρό στην αγκαλιά της και αμέσως πίσω της ακολούθησε μια ηλικιωμένη κυρία με ένα μπιμπερό γεμάτο γάλα στα χέρια της. Στην πίσω αυλή μπορούσε κανείς να διακρίνει μια παχουλή αγελάδα ενώ τρεις κατακόκκινες κότες κακάριζαν έξω από το παράθυρο της διπλανής καλύβας. Ένα χέρι ξεπρόβαλε από το παράθυρο και πέταξε πίτουρα κάνοντας τες έτσι να σταματήσουν. Γύρισε και κοίταξε τον απόγονο του με απορία.

– Κατέβα αν θες να τους μιλήσεις. Αυτοί είναι οι … βάρβαροι, που ζουν ακόμα σαν πρωτόγονοι όπως λέει η σύντροφος μου. 

– Είναι κανονικοί άνθρωποι, είπε με θαυμασμό ο άντρας που σιγά σιγά άρχισε να συνέρχεται και να ανακτά τις ελπίδες του.

– Ναι. Από ότι φαίνεται αυτοί είναι οι κανονικοί και εμείς οι βάρβαροι τελικά. Είναι η πρώτη φορά που έρχομαι και εγώ εδώ. Είχα ακούσει για αυτό τον οικισμό αλλά … φοβόμουν να τον επισκεφτώ. Δεν φαίνεται τόσο άσχημος όμως.

– Χα! Όχι, όχι, καθόλου. Γι αυτό ακριβώς εδώ σου μιλάω. Αυτή είναι η ζωή! Αυτό που βλέπεις μπροστά σου αυτή την στιγμή! Αυτό ακριβώς. Με πιστεύεις; τον ρώτησε.

– Σε πιστεύω. Το ξέσπασμα σου νωρίτερα με βοήθησε να καταλάβω ότι κάτι κάνουμε λάθος.  Ίσως θέλω να ζήσω όλα αυτά που περιέγραψες. Δεν θέλω μια τέλεια ζωή. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος τι θέλω. Νομίζω ότι ίσως και να θέλω αυτό, είπε και έδειξε προς τον οικισμό. Λοιπόν, θες να κατεβούμε;

Οι ανησυχίες του άντρα και η αγωνία του για την εξέλιξη της ανθρωπότητας είχαν επιτέλους καθησυχαστεί. Ένιωθε ικανοποιημένος από αυτό που έβλεπε έξω από το παράθυρο αλλά πλέον και από τον άντρα που καθόταν στο κάθισμα δίπλα του.

– Όχι. Αυτό που βλέπω μου είναι αρκετό. Θέλω να γυρίσω στην χρονομηχανή μου, είπε και ακούμπησε τον απόγονο του στον ώμο. Υποσχέσου μου όμως ότι εσύ θα επιστρέψεις κάποια μέρα εδώ. Και θα μιλήσεις με αυτούς τους ανθρώπους.

Εκείνος χαμογέλασε και στον άντρα φάνηκε ότι ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπε να χαμογελάει πραγματικά.

– Δεν χρειάζεται να στο υποσχεθώ αυτό, είπε και έβαλε μπροστά την μηχανή.

Τα υπόλοιπα έγιναν γρήγορα. Επέστρεψαν σπίτι, αποχαιρέτισε τον απόγονο του, μπήκε στην χρονομηχανή του και ύστερα από ένα ακόμα γερό ταρακούνημα ο άντρας βρέθηκε στο υπόγειο του, πίσω στο 2016. Άνοιξε την πόρτα της μηχανής περιχαρής. Τα πάντα ήταν ακριβώς όπως τα είχε αφήσει.

– Κοιλιά! φώναξε και ξάφνιασε τον τροφαντό αρουραίο. Επέστρεψα! Επέστρεψα, Κοιλιά και δεν φαντάζεσαι τα πράματα που είδα και έμαθα! Ο κόσμος …, έκανε μια μικρή παύση, ο κόσμος δεν εξελίσσεται και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όμως υπάρχει ελπίδα, ναι, υπάρχει ακόμα ελπίδα!

Έτρεξε προς το γραφείο του και άρπαξε μια κόλλα χαρτί.

– Τώρα ήρθε η σειρά μου, είπε και κάθισε.

Βούτηξε την πένα του παππού του στο μελάνι και άρχισε να γράφει ενθουσιασμένος:

Αγαπητέ μου,

Καλωσόρισες στο μέλλον!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s