music
Αγνώστου Καλλιτέχνη

Η μικρή γοργόνα πήρε το πολύχρωμο φόρεμα από την μεγάλη μεταλλική ντουλάπα και το μικρό σημειωματάριο που φύλαγε μέσα σε ένα τεράστιο κοχύλι. Και τα δυο αντικείμενα ήταν σφιχτά τυλιγμένα με πλαστική μεμβράνη ώστε να διατηρούνται στεγνά στον βυθό της θάλασσας. Με γρήγορες κινήσεις κολύμπησε έξω από την καμπίνα του ναυαγίου και κατευθύνθηκε προς τον αγαπημένο της κοραλλιογενή ύφαλο. Εδώ και κάμποσο καιρό είχε μετακομίσει μαζί με την οικογένεια της σε αυτό το πελώριο διαστημόπλοιο που είχε βυθιστεί στον ωκεανό πριν πολλά χρόνια στην προσπάθεια του να προσεδαφιστεί στον μικρό τους πλανήτη. Οι επιβάτες, όπως της είχε πει ο παππούς της, είχαν διασωθεί όλοι και μπόρεσαν να στείλουν σήμα κινδύνου στο μητρικό τους σκάφος. Αφού εξερεύνησαν τον πλανήτη και διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσαν να αξιοποιήσουν, τον εγκατέλειψαν. Αυτή ήταν και η μοναδική φορά που κάποιοι ξένοι είχαν επισκεφτεί τον Ωρίωνα, όπως τον αποκαλούσαν οι κάτοικοί του.

Ο Ωρίωνας ήταν ένας μικροσκοπικός πλανήτης καλυμμένος κατά 90% με νερό. Τα ελάχιστα νησιά που βρίσκονταν διασκορπισμένα στους ωκεανούς του ήταν καλυμμένα με καταπράσινη βλάστηση ενώ που και που ξεφύτρωναν ανάμεσα στα δέντρα οι χαριτωμένοι ξύλινοι οικισμοί των Ωριανών. Οι Ωριανοί ήταν πλάσματα πανέμορφα, έξυπνα και καλοσυνάτα. Κανένας Ωριανός δεν είχε διαπράξει ποτέ κανένα έγκλημα. Στην πραγματικότητα δεν είχαν ιδέα τι είναι το έγκλημα. Ζούσαν στην φύση, μεγάλωναν μαθαίνοντας να αγαπάνε τα πάντα γύρω τους και να εκτιμάν κάθε μορφή ζωής. Στις θάλασσες ωστόσο κατοικούσαν οι γοργόνες και οι ψαράνθρωποι. Οι δυο φυλές, αν και ήταν πολύ διαφορετικές στην όψη αλλά και στα ήθη και έθιμα τους, συνυπήρχαν για αιώνες με αρμονία. Μοιράζονταν τα αγαθά της γης και της θάλασσας και δεν είχαν έρθει ποτέ σε σύγκρουση. Αντιθέτως θα μπορούσαμε να πούμε ότι καταβάθος θαύμαζαν ο ένας τον άλλον. Οι Ωριανοί εντυπωσιάζονταν πάντα όταν έβλεπαν την δεξιότητα με την οποία οι ψαράνθρωποι κολυμπούσαν ακόμα και στην πιο φουρτουνιασμένη θάλασσα ή όταν οι γοργόνες κατάφερναν να επικοινωνήσουν ακόμα και με τα πιο τρομακτικά θαλάσσια πλάσματα. Από την άλλη οι ψαράνθρωποι θαύμαζαν τους Ωριανούς για τις γνώσεις τους σχετικά με τα δάση, τα ζώα και τα πτηνά της στεριάς και την καλλιέργεια της γης. Οι γοργόνες ιδιαίτερα μέναν έκθαμβες με τους δεινούς Ωριανούς αναρριχητές που μπορούσαν να σκαρφαλώσουν και στο πιο ψηλό δέντρο με επιδέξιες κινήσεις. Έτσι ήταν η ζωή στον Ωρίωνα. Ήρεμη και ειρηνική.

Σήμερα λοιπόν ήταν μια μεγάλη μέρα για την μικρή μας γοργόνα. Ο πατέρας της την περίμενε στον κοραλλιογενή ύφαλο για να πάνε να συναντήσουν τον Σοφό. Ο Σοφός ήταν ένας Ωριανός που είχε ταξιδέψει σε όλο το σύμπαν και ήξερε περισσότερα από όσα ήξεραν όλοι οι Ωριανοί μαζεμένοι. Έτσι τουλάχιστον έλεγαν οι ιστορίες. Είχε φύγει από τον Ωρίωνα όταν έγινε φίλος με έναν από το πλήρωμα των ξένων που είχαν πέσει με το διαστημόπλοιο τους στον πλανήτη. Το μητρικό σκάφος τον πήρε μαζί και από τότε δεν τον είδανε για πολύ καιρό. Όταν πια επέστρεψε είχε πολλά να τους πει για τους κόσμους που γνώρισε. Ήταν μάλιστα τόση η νέα γνώση που έφερε μαζί του ώστε οι κάτοικοι αποφάσισαν να πηγαίνουν τα παιδιά τους στα δωδέκατα γενέθλια τους στον Σοφό για να τους μάθει για τα όσα υπήρχαν έξω από τον Ωρίωνα. Ο Σοφός ήταν πλέον πολύ γέρος και ζούσε στην μεγάλη κουφάλα ενός τεράστιου δέντρου. Οι Ωριανοί λέγανε ότι θα έπρεπε να είχε πεθάνει εδώ και καιρό αλλά αυτός ζούσε ακόμα χάρη στην Μουσική του. Η γοργόνα δεν είχε ιδέα τι ήταν η Μουσική. Ήξερε τι είναι τα τραγούδια καθώς η μητέρα της της τραγουδούσε συχνά τα βράδια για να την πάρει ο ύπνος. Και ήξερε επίσης τους ήχους των ζώων, το κελάηδισμα των πουλιών, το τραγούδι των φαλαινών, τους παφλασμούς των κυμάτων και το θρόισμα των φύλλων των δέντρων. Την μουσική της θάλασσας και της γης. Αλλά όλοι λέγανε ότι η Μουσική του Σοφού ήταν διαφορετική. Την είχε φέρει μαζί του από τα ταξίδια του. Η Μουσική του Σοφού είναι μαγική, έλεγε συχνά στις φίλες της η γοργόνα, για να τον κρατάει ζωντανό τόσο καιρό πρέπει να είναι μαγική. Ανυπομονώ να την ακούσω. Και αυτή η μέρα είχε επιτέλους έρθει. Η γοργόνα σύντομα αντίκρισε τον πατέρα της να την περιμένει στον ύφαλο. Ενθουσιασμένη κολύμπησε κοντά του.

Χρόνια πολλά, χαρούμενα δωδέκατα γενέθλια, της ευχήθηκε και της έδωσε ένα φιλί στο μέτωπο. Έτοιμη; την ρώτησε.

Πανέτοιμη, απάντησε εκείνη.

Πάμε λοιπόν, είπε και έτσι μαζί κολύμπησαν μέχρι την ακτή. Σύρθηκαν στην άμμο και φόρεσαν και οι δύο τα ρούχα που είχαν φέρει μαζί τους. Ο πατέρας της ένα μακρύ λευκό χιτώνιο και εκείνη το πολύχρωμο φόρεμα της. Το λάτρευε αυτό το φόρεμα. Δεν το φορούσε συχνά καθώς σπάνια έβγαινε στην στεριά αλλά όταν το έκανε όλοι της έλεγαν πόσο πολύ ταίριαζε με τα υπέροχα γαλάζια μαλλιά της. Το κορίτσι χάζευε την καταπράσινη ουρά της και περίμενε υπομονετικά να στεγνώσουν τα λέπια και να εμφανιστούν τα δύο της πόδια. Οι γοργόνες και οι ψαράνθρωποι δεν τα πήγαιναν καλά με τα πόδια τους. Τα χρησιμοποιούσαν σπάνια και γι αυτό ήταν αρκετά αδύναμα. Μετά από μια συγκεκριμένη ηλικία δεν μπορούσαν πλέον να βγαίνουν στην στεριά καθώς τα πόδια τους ήταν πια άχρηστα. Όταν τα λέπια εξαφανίστηκαν σηκώθηκαν και οι δυο τους αργά, σκουντουφλώντας ο ένας πάνω στον άλλον. Τελικά ο πατέρας της βρήκε έναν ξερό κλαδί και μπόρεσε να ισορροπήσει. Βοήθησε την μικρή να σταθεί και εκείνη στα πόδια της και οι δυο τους πήραν τον δρόμο για το δέντρο του Σοφού.

Τον έχεις γνωρίσει και εσύ τον Σοφό μπαμπά; ρώτησε η μικρή γοργόνα καθώς διέσχιζαν το δάσος με τα πελώρια δέντρα.

Ναι. Είχα πάει μαζί με τον παππού σου και του μίλησα τις πρώτες μέρες της επιστροφής του στον Ωρίωνα.

Και; Πως είναι;

Μμμ, σκέφτηκε για λίγο ο πατέρας της, θα έλεγα… σοφός, είπε προκαλώντας το γέλιο και των δυο.

Γιατί μένει μέσα στο δέντρο;

Δεν μπορεί να βγει πλέον έξω, είναι πολύ αδύναμος και εκεί είναι το μέρος που επέλεξε να μείνει μέχρι το τέλος των ημερών του. Ήταν πολύ δραστήριος όταν ήταν νέος θυμάμαι. Του άρεσε πολύ και η θάλασσα ξέρεις. Ίσως ήταν ο πιο έμπειρος κολυμβητής που έχω δει ποτέ που δεν άνηκε στην φυλή μας. Τώρα έχει γίνει ένα με το δέντρο λένε. Το οποίο είναι πολύ πιθανό χάρη στην ευέλικτη φύση του σώματος των Ωριανών.

Οι Ωριανοί ήταν πράγματι αρκετά ευέλικτοι από πολλές απόψεις. Τα μωρά των Ωριανών όταν γεννιόνται είναι όλα λευκά. Έχουν λευκό χρώμα δέρματος, λευκά μαλλιά και μέχρι και το χρώμα των ματιών τους είναι λευκό. Το τελικό τους χρώμα το αποκτάν τον πρώτο χρόνο της ζωής τους και εξαρτάται από τις εμπειρίες τους και τα συναισθήματα που τους προκαλούνται. Έτσι αν ποτέ επισκεφτείς ένα χωριό Ωριανών θα δεις ανθρώπους με κόκκινο, μπλε, πράσινο, κίτρινο δέρμα και αντίστοιχα πολύχρωμα μαλλιά και μάτια. Οι Ωριανοί είναι πραγματικά μια πανδαισία χρωμάτων. Και δεδομένου ότι ο καθένας μας βιώνει την κάθε εμπειρία διαφορετικά, κανένας Ωριανός δεν έχει τα ίδια χρώματα με κάποιον άλλον. Ο καθένας είναι ξεχωριστός. Μπορείς να δεις αμέτρητες αποχρώσεις χρωμάτων στους Ωριανούς, χρώματα που δεν θα μπορούσες να φανταστείς ότι υπάρχουν. Εκτός από αυτό όμως οι Ωριανοί διέθεταν και άλλη μια ιδιαίτερη ευελιξία. Γεννιούνται επίσης χωρίς καθορισμένο φύλο. Δεν είναι ούτε κορίτσια, ούτε αγόρια, είναι απλά… Ωριανοί. Ο καθορισμός του φύλου, σε αντίθεση με το χρώμα τους, μπορεί να αργήσει να συμβεί και εξαρτάται ξεκάθαρα από τον κάθε Ωριανό ξεχωριστά. Έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου το φύλο είχε καθοριστεί στις πρώτες κιόλας μέρες μετά την γέννηση και περιπτώσεις όπου το φύλο καθορίστηκε σε ηλικία αρκετά προχωρημένη. Όποτε και να συμβεί όμως, οι Ωριανοί γιορτάζουν το γεγονός με ένα μεγάλο τσιμπούσι. Και τότε όλοι είναι χαρούμενοι.

Ύστερα από αρκετό περπάτημα ο πατέρας και η κόρη έφτασαν στο τεράστιο δέντρο. Στην είσοδο της κουφάλας καθόταν ένας Ωριανός με κοραλλί δέρμα, μαύρα μαλλιά και σταχτί μάτια. Μόλις τους είδε σηκώθηκε και τους απευθύνθηκε.

Ήρθατε για τον Σοφό;

Ναι. Η μικρή έκλεισε τα δώδεκα σήμερα.

Πολύ καλά. Ας περάσει. Εσείς θα περιμένετε εδώ έξω μαζί μου, ξέρετε την διαδικασία. Ο Σοφός είναι αρκετά ηλικιωμένος και αδύναμος για να δεχτεί πάνω από ένα άτομο την φορά.

Βεβαίως, το γνωρίζω, απάντησε ο πατέρας και ύστερα γύρισε προς την κόρη του. Πήγαινε. Και ρώτα τον ότι θέλεις, τώρα είναι η ευκαιρία σου. Και μην ξεχάσεις να σημειώνεις οτιδήποτε θέλεις να θυμάσαι μετά, την συμβούλεψε και χτύπησε το μικρό της σημειωματάριο με το δάχτυλο του.

Ναι μπαμπά, είπε η μικρή και έσφιξε το σημειωματάριο στα μικρά της χεράκια.

Με διστακτικά βήματα μπήκε στην κουφάλα του δέντρου. Στην αρχή ήταν σκοτεινά αλλά σύντομα μπόρεσε να διακρίνει ένα φως. Προχώρησε πιο βαθιά και το φως όλο και δυνάμωνε. Μαζί με το φως ένας περίεργος ήχος ακουγόταν όλο και πιο καθαρά. Τελικά η γοργόνα βρέθηκε σε έναν ανοιχτό χώρο που φωτιζόταν από ένα μικρό παράθυρο στο πίσω μέρος του κορμού. Ο περίεργος ήχος τώρα ακουγόταν ξεκάθαρα. Στο κέντρο βρισκόταν ένα χοντρό κρεβάτι σκαλισμένο στο ξύλο του δέντρου. Πάνω στο κρεβάτι ήταν ο Σοφός. Είχε γίνει στα αλήθεια ένα με το δέντρο. Το δέρμα του είχε καλυφθεί από το φλοιό του και ήταν γεμάτο ρόζους, τα μαλλιά του έμοιαζαν με βρύα, η μακρυά του γενειάδα με κισσό και τα μάτια του ήταν καταπράσινα. Γύρισε και κοίταξε το κορίτσι και ο λαιμός του έτριξε σαν γέρικη βελανιδιά σε χειμωνιάτικο άνεμο.

Γεια σου μικρή μου, είπε στην γοργόνα. Μην φοβάσαι, πλησίασε.

Δεν φοβάμαι, είπε το κορίτσι και πήγε δίπλα στον Σοφό.

Η μικρή τότε συνειδητοποίησε από που ερχόταν ο παράξενος ήχος. Δίπλα στον Σοφό υπήρχε ένα αλλόκοτο κατασκεύασμα που αποτελούταν από έναν μεγάλο περιστρεφόμενο μαύρο δίσκο, μια βελόνα που τον γρατζούναγε και ένα τεράστιο χωνί που ξεπρόβαλε από πάνω του. Ο ήχος έβγαινε μέσα από το χωνί. Το κοίταξε με απορία.

Αυτό είναι ένα γραμμόφωνο, της εξήγησε ο Σοφός. Και αυτό που ακούς είναι μουσική.

Α! έκανε το κορίτσι έκπληκτο. Η Μουσική!

Ο Σοφός γέλασε.

– Πως σου φαίνεται; Σου αρέσει;

Το κορίτσι αφουγκράστηκε για λίγο την μελωδία. Αν και στην αρχή ο ήχος της είχε φανεί αλλόκοτος, σαν το ίδιο το γραμμόφωνο, σύντομα συνειδητοποίησε ότι η Μουσική ήταν συγκλονιστικά όμορφη. Δεν είχε ξανακούσει κάτι παρόμοιο στη ζωή της και ένιωθε απίστευτη ηρεμία και γαλήνη. Ήθελε να κλείσει τα μάτια της και να μην ακούει τίποτα άλλο πια παρά μόνο την Μουσική. Ένιωθε σαν μαγεμένη.

Το ήξερα ότι η Μουσική είναι μαγική, είπε το κορίτσι ενθουσιασμένο.

Χα χα, ναι είναι μαγική. Η μουσική έχει εκπληκτική δύναμη, μικρή μου. Η συγκεκριμένη που ακούμε τώρα είναι κλασσική μουσική. Ξέρεις, ένας γήινος είχε πει κάποτε ότι η ζωή χωρίς μουσική θα ήταν απλά ένα λάθος.

Τι είναι ο γήινος; ρώτησε η μικρή όλο περιέργεια ενώ ταυτόχρονα άνοιξε το σημειωματάριο της.

Γήινος είναι ο κάτοικος της Γης, ενός πλανήτη πολύ παρόμοιου με του δικού μας, μα πολύ μεγαλύτερου.

Έχει και εκεί θάλασσα;

Φυσικά. Το νερό είναι βασικό συστατικό της ζωής. Αν δεν υπήρχε το νερό, δεν θα υπήρχαν ούτε οι γήινοι εκεί.

Η μικρή το σημείωσε.

Έχει και εκεί γοργόνες;

-Όχι. Γοργόνες δυστυχώς δεν έχει. Ώστε λοιπόν είσαι μια γοργόνα. Λατρεύω τη θάλασσα ξέρεις.

Ναι, το ξέρω, είπε ανυπόμονα η μικρή. Ήσασταν άριστος κολυμβητής στα νιάτα σας.

-Ναι, ήμουν. Μου λείπει πολύ η θάλασσα. Πιο πολύ από όλα μου άρεσε να βυθίζομαι μέσα στα βαθιά νερά της, είναι τόσο μαγευτικά κάτω από την επιφάνεια. Σαν την Μουσική σχεδόν, είπε και χαμογέλασε. Πρέπει να ξέρεις ότι είσαι πολύ τυχερή που ζεις στο βυθό της. Για μας τους στεριανούς είναι σαν να μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο. Ένα απέραντο γαλάζιο σε περικλείει και μπορείς να πας όπου θέλεις, σε όποια κατεύθυνση επιθυμείς, είναι σχεδόν σαν να μπορείς να πετάς. Και έχει τόση ησυχία εκεί κάτω. 

Ναι, δεν έχουμε Μουσική εκεί κάτω, είπε η γοργόνα παραπονεμένα.

Μπορείς να έρχεσαι όποτε θέλεις και να ακούς την Μουσική εδώ όμως.

Αλήθεια; ρώτησε ενθουσιασμένη. Το υπόσχεσαι, κύριε Σοφέ;

Το υπόσχομαι. Μπορείς τώρα να με ρωτήσεις ότι άλλο θέλεις, την παρότρυνε. Οτιδήποτε για το οποίο ήθελες πάντα να μάθεις περισσότερα. Οτιδήποτε. Ξεκίνα λοιπόν!

(Συνεχίζεται…)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s