Σαν Βούτυρο Σε Ψωμί

guard
Αγνώστου καλλιτέχνη

Ο Φύλακας του Δάσους τράβηξε την αλυσίδα του αιχμάλωτου καλικάντζαρου αναγκάζοντας τον να καθίσει κάτω από την μεγάλη βελανιδιά, στην άκρη του μονοπατιού. Περπάταγαν εδώ και δυο ώρες χωρίς καμία στάση και είχε πλέον αρχίσει να σκοτεινιάζει. Δεν θα προλάβαιναν να γυρίσουν στο Φρούριο στο Δυτικό Φαράγγι πριν την τελευταία επιθεώρηση των κελιών, οπότε δεν υπήρχε κανένας λόγος να βιάζονται. Read more

Advertisements

Μερικές Φορές Τα Χέρια Μου Γυρνάνε Πίσω

laura-palmer-arms-bending-back
Twin Peaks, Season 1, Episode 2

Αφού άναψε όλα τα κεριά, η μάντισσα κάθισε στην παλιά της πολυθρόνα και η νεαρή γυναίκα στην καρέκλα ακριβώς απέναντι της. Και οι δυο ήξεραν πια την διαδικασία. Η γριά, με κλειστά μάτια, άπλωσε τα κοκκαλιάρικα χέρια της στο δρύινο τραπέζι, έφτασε τα χέρια της γυναίκας και τα κράτησε σφιχτά, ενώ άρχισε να μουρμουρίζει τα γνωστά λόγια στην αρχαία γλώσσα των τσιγγάνων. Οι φλόγες των κεριών τρεμόπαιξαν. Όταν τελείωσε το τελετουργικό της, κοίταξε την γυναίκα με τα μαύρα σαν κάρβουνο μάτια της και είπε:

– Είναι αλήθεια. Έχεις επιτέλους αποφασίσει. Θέλεις να προχωρήσουμε αυτή τη φορά;

– Ναι, απάντησε εκείνη με βεβαιότητα. Read more

Χρυσόψαρα Στην Γυάλα

fuck
Pink Floyd – Wish You Were Here

Τα δυο χρυσόψαρα κολυμπoύσαν μέσα στην ίδια γυάλα. Το ένα στην μια άκρη και το άλλο στην άλλη, κάναν κύκλους χωρίς ποτέ να συναντιούνται. Γύρω-γύρω, ασταμάτητα. Κυνηγούσε το ένα το άλλο, χωρίς όμως να το ξέρουν. Για πολύ καιρό. Δεν αναρωτήθηκαν ποτέ αν έπρεπε να περιμένουν μια στιγμή ή να σταματήσουν.

Ώσπου μια μέρα εμφανίστηκε στην γυάλα ένα βραχάκι, με μια μικρή σπηλιά στο εσωτερικό του. Τα χρυσόψαρα πλησίασαν με περιέργεια για να το εξερευνήσουν. Και επιτέλους αντίκρυσαν το ένα το άλλο.

– Ωραία ουρά, είπε το ένα χρυσόψαρο.

– Ευχαριστώ, απάντησε το άλλο. Read more

Μην Κοιτάξεις Στον Καθρέφτη

mirror
Αγνώστου καλλιτέχνη

Το κορίτσι ανέβηκε τα σκαλιά τρέχοντας, με το μικρό σεντούκι σφιχτά στην αγκαλιά της. Μπήκε στο δωμάτιο της, έκλεισε την πόρτα και κοίταξε γύρω της προσπαθώντας να βρει μια καλή κρυψώνα.

– Σάντρα; ακούστηκε η φωνή της μητέρας της από τον κάτω όροφο. Εσύ είσαι; Γύρισες κιόλας απ’το σχολείο;

– Ναι, μαμά, εγώ είμαι. Τώρα έρχομαι κάτω, περίμενε λίγο, απάντησε βιαστικά η μικρή καθώς δεν ήθελε να ανέβει η μητέρα της στο δωμάτιο της προτού προλάβει να κρύψει αυτό που είχε φέρει μαζί της. Read more

Το Δωμάτιο Με Το Ρολόι

clock2
Art by Jun Kumaori

Τικ τακ.

Το ρολόι στον τοίχο χτυπάει και κάθε χτύπος προσθέτει ερωτήματα.

Πως μπόρεσες να είσαι τόσο αφελής; Γιατί δεν σκέφτηκες προτού να νιώσεις και γιατί δεν ένιωσες προτού σκεφτείς;

Τικ τακ.

Read more

Δώσε Μου Μορφή

wolf
Αγνώστου καλλιτέχνη

– Δεν έχεις κουραστεί να αλλάζεις μορφή κάθε τρεις και λίγο; ρώτησε τον λύκο ο μικρός κοκκινολαίμης.

Ο λύκος, που δεν ήταν πραγματικός λύκος, αλλά αλλόμορφος που είχε πάρει την μορφή λύκου, συνέχισε να κοιτάει την επιφάνεια της ατάραχης λίμνης σκεπτικός, σαν να μην είχε ακούσει την ερώτηση. Ύστερα από λίγο είπε:

– Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Έτσι είμαι. Έχω κουραστεί, ναι. Και έχω ευχηθεί αμέτρητες φορές να παραμείνω λύκος, αλεπού, ελάφι, ακόμα και μυρμήγκι, οτιδήποτε, αρκεί να μην αλλάζω τόσο απρόσμενα και επώδυνα. Να ξέρω ποιος είμαι και που ανήκω. Αλλά… δεν γίνεται. Και πρέπει επιτέλους να μάθω να ζω με αυτό. Read more

Δώρο Γενεθλίων

puppet
Hands of the Puppeteer της Sara Riches

Η μέρα ήταν αποπνικτικά ζεστή. Η νεαρή κοπέλα κάθισε στο παγκάκι απέναντι από την κεντρική τσουλήθρα της παιδικής χαράς και άφησε τον μεγάλο σάκο δίπλα στα πόδια της. Ο μαύρος της σκύλος ανέβηκε κι αυτός στο παγκάκι και ακούμπησε το κεφάλι του στα πόδια της. Μια ηλικιωμένη κυρία πέρασε και κοίταξε τον σκύλο με απέχθεια.

– Τα παγκάκια είναι για τους ανθρώπους, μουρμούρισε κοιτώντας την κοπέλα, όχι για τα σκυλιά.

– Η ζωή είναι για τους νέους, όχι για σταφιδιασμένες γριές, της αντιγύρισε το κορίτσι πικρόχολα.

Read more

Ξέχασε Τα Όλα

melt
Color Illustrations Project του Zkhar Krylov

Θυμάσαι τις μέρες που η ανάσα σου δεν έφτανε,

μα τα δάκρυα περίσσευαν;

Θυμάσαι τα πρωινά που τα πρόσωπα τριγύρω σου έλιωναν;

Θυμάσαι τα βράδια που τα χρώματα από τα κάδρα ξέβαφαν; Read more

Η Πριγκίπισσα Με Τα Θλιμμένα Μάτια

2
Αγνώστου καλλιτέχνη

Ο πρίγκιπας με τα κατάξανθα μαλλιά και τα γαλάζια μάτια πέταξε για ακόμη μια φορά το σκοινί στο παράθυρο του ψηλού πύργου. Ο γάντζος που ήταν δεμένος στην άκρη του επιτέλους πιάστηκε σε μια εγκοπή στο εσωτερικό του πέτρινου τοίχου. Τράβηξε το σχοινί να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλές και όταν πλέον ήταν σίγουρος άρχισε να σκαρφαλώνει με τόση επιδεξιότητα και σβελτάδα που θα την ζήλευε ακόμα και ένας κεραμιδόγατος. Όταν έφτασε στην κορυφή, πήδηξε μέσα αθόρυβα. Το δωμάτιο, όπως και ολόκληρο το κάστρο, ήταν βυθισμένο στο σκοτάδι και έτσι μπορούσε να διακρίνει ελάχιστα πράματα υπό το φως της πανσελήνου. Read more